شفقناورزشی- کارلوس کی روش روز گذشته یک بار دیگر جنجال آفرین شده و با نوشتن بیانیه ای تند و اظهاراتی تندتر علیه کسانی مانند دبیرکل فدارسیون، به زعم خود بسیاری از حقایق را روشن کرد.
ابتدا بگذارید همه گزاره های مورد ادعای کی روش را درست فرض کنیم؛ او یک مربی حرفه ای است، کارهایی که انجام می دهد فقط و فقط در جهت منافع و ارتقای وضعیت تیم ملی است و به دنبال برآورده کردن خواسته های شخصی نیست.
اما با پذیرش همه این گزاره ها هم باز حرکات و پرخاشگری های اخیر سرمربی تیم ملی پذیرفتنی نیست و نمی توان گفت که هدف وسیله را توجیه می کند؛ حتی اگر هدف ارتقای وضعیت تیم ملی فوتبال کشورمان باشد.
مدتهاست که بداخلاقی و حمله و درگیری های لفظی تعدادی از سرشناس ترین شخصیت های فوتبالی کشورمان به یکدیگر به یک جز لاینفک این فوتبال تبدیل شده و تهمت زدن به یکدیگر راحت تر از آب خوردن شده است. گاه و بیگاه شاهد هستیم که یک فوتبالیست یا یک مربی مقابل دیگری قرار می گیرد و حسابی همدیگر را می نوازند. اینکه سرمربی تیم ملی که فریاد حرفه ای بودنش گوش آسمان را هم کر کرده است، به راحتی بیانیه صادر می کند و به به هر کس که تمایل دارد می تازد، در واقع ادامه همین فرهنگ بداخلاقی و کژرفتاری است.
علاوه بر این، بدون شک خود کی روش هم می داند که اینگونه بیانیه ها و اظهارنظرها کمکی به حل مسئله نمی کند و با این نوع اظهارنظرهای اخیر هم قدمی هم به نفع تیم ملی برداشته نخواهد شد. تنها در صورت ایجاد تعامل است که می توان امیدوار بود مشکلات تیم ملی برطرف شود و همه مسئولان چه در فدراسیون، چه در وزارت ورزش و چه در کادر فنی تیم ملی هم و غم خود را به بهبود وضعیت تیم ملی معطوف کنند. در واقع، اظهارنظرهای روز سه شنبه سرمربی ۶۳ ساله تیم ملی، را می توان ادامه یک حرکت پوپولیستی برای جلب توجه افکار عمومی دانست تا بر طرف مقابل فشار وارد کند و با توجه به محبوبیت بالایش، توجهات را برای رسیدن به خواسته اش بیش از پیش جلب کند. با این حال، چنین حرکاتی نه شایسته فردی در مقام سرمربیگری تیم ملی است و نه نهایتا منتج به هدف دلخواه خواهد شد، چرا که اگر قرار بود چنین اتفاقی بیافتد، تا به حال رخ داده بود و خواسته های کی روش برآورده شده بود.
این که یک روز سرمربی تیم ملی از استعفا حرف می زند، روز دیگر به مسئولان بالا رده فدراسیون حمله می کند و … نه در شان جامعه ورزشی است و نه گرهی از مشکلات پرشمار تیم ملی و جامعه فوتبالی ایران می گشاید و تنها به ایجاد محیطی پرتنش و پر تفرقه منجر می شود. خود را در مقام حق مطلق فرض کردن (کاری که کی روش در حال حاضر می کند) و به طور کامل زیر سوال بردن دیگران با عبارت های توهین آمیز و غیرقابل پذیرش، هم چندان با عقل سلیم جور در نمی آید و منطقا غلط است.
کی روش بی شک از بار فنی بالایی برخوردار است و محبوبیت کم نظیری هم بین فوتبالدوستان ایرانی دارد اما باید پذیرفت که از یک طرف، در جایگاهی که کی روش در آن قرار دارد، استفاده از ادبیات فعلی هم غیرحرفه ای و هم غیراخلاقی است و از طرف دیگر، ایجاد جنجال های هر روزه و کمپین های می مانم، نمی مانم و… کمکی به تیم ملی هم نخواهد کرد.
انتهای پیام
