شفقنا ورزشی _استقلال در دوحه، به مثابه نماینده‌اى از فوتبال ایران به زمین می‌رود. کار براى استقلال سخت است ولى تا ریشه در آب است، امید ثمرى هست.

١- در واقع نیازى هم به نامه‌نگارى آقاى فتحى نبود، فدراسیون باید خودش اقدام می‌کرد. تداخل برنامه تیم ملى که ۶ بازیکن از استقلال را براى جام ملت‌هاى آسیا تا دى ماه و بهمن ماه، زیر سر دارد و مسابقه‌هاى لیگ قهرمانان که روز ٢۶ شهریور در شهر دوحه برگزار می‌شود، ایجاب می‌کند که کارى انجام شود. خودزنى که نباید کرد.
استقلال دو هفته‌اى را بدون ۶ مرد ملى‌پوش سپرى کند و سپس ٢٢ شهریور مهمان نفت مسجد سلیمان شود و بعد، عازم قطر شده و ٣ روز بعد، با السد یک جنگ تمام‌عیار را برگزار کند؟ این خودزنى نیست؟
در عادت مسابقاتى تیم‌هاى ایرانى و برابر رسمی که در فوتبال آسیا هم همه را به متابعت واداشته، آیا این برنامه است یا ضدبرنامه؟ و آیا قابل اجرا و عقل‌پسند است یا خیر؟
باشگاه استقلال، نامه اش را نوشت و درخواست محکمه‌پسندش را اعلام کرد. از فدراسیون هیچ ساز مخالفى حتى کوک هم نشد. حرفى که حساب است، جواب ندارد. جواب سعید فتاحى به امیرحسین فتحى یک جمله کوتاه بود: حق با شماست.
استقلال در دوحه، به مثابه نماینده‌اى از فوتبال ایران به زمین می‌رود. کار براى استقلال سخت است ولى تا ریشه در آب است، امید ثمرى هست.
جهش گل‌گهر و مس
ملوان و خواب دو ساله
٢- موقتاً گل‌گهر سیرجان که با نتیجه ۳ بر ۲ تیم خونه به خونه را شکست داد به صدر رفت. خود وینگو بگوویچ هم که تیم جوانش را دوست‌داشتنى بسته است، می‌داند که چرخ بازیگر، از این بازى‌هاى رنگ به رنگ بسیار دارد و هنوز تا حرف زدن از روز آخر، ٢٨ روز مسابقه‌اى در پیش داریم ولى گل‌گهرى‌ها، فوتبالى بازى کردند که قابل عرضه در هر میدانى باشد. درست برخلاف ملوان بندرانزلى که هنوز هیچى نشده شروع کرد:
… باختن پس از بردن را. گل خوردن بعد از دقایق پرشمارى جلو بودن را. دق دادن ملوانان را.
مقابل «اروند کارون خرمشهر» که شباهت کمی به تیم‌هاى خرمشهرى و آبادانى و خوزستانى ندارد، فرهاد پورغلامی هاج و واج به تماشاى گل دقیقه ٩۴ شاگردان اکبر میثاقیان مشغول شد که نتیجه آخرین کرنر بازى بود. براى ملوان، این یک باخت کامل و تمام‌عیار است و بس. سه ساله شدن یک شکست بى‌دلیل در حق بهترین تیم.
آیا ملوان باز هم لب به دندان می‌گزد و کارى جز لو دادن و فرارى دادن سرمایه‌هاى اولیه اش (تماشاگران) نمی‌کند؟ سال پیش نادر دست‌نشان کم آورد و حالا، پورغلامی همان راه را می‌رود.
انگار براى ملوان، بهتر از همه محمد مایلى‌کهن بود که تا مسابقه‌هاى آخر، در انزلى نباخت و اگر می‌ماند و می‌بود، ملوان هم لیگ برترى می‌شد. ملوان باید دیر نکند و زود بجنبد.
در روز چهارم لیگ یک، شاهکار را مس کرمان خلق کرد. دست‌نشان دو گل زد و نشان داد که مس، عجب تیم چکش‌خور و شلاق‌زنى شده است. مس را از مدعیان سرراست نه کلک‌باز، دیده‌ایم.
امیدى که هنوز امیدآفرین است
٣- از تیم امید که در جاکارتا رنگ امیدمان را شست چه خبر؟ نمی‌پرسیم الان کجایند که سؤال‌مان درباره برنامه آینده‌اى است که چند روزش گذشته و نمی‌دانیم زلاتکو کرانچار، براى داغ نکردن دوباره پشت دست خود، چه کارى را در دستور خویش قرار داده.
زلاتکو را می‌شناسیم، ولى بازى‌هاى تیم امیدمان هم هنوز پیش چشمان‌مان رژه می‌رود. هم بازى‌هاى دوستانه با عراق و چین و هم بازى‌هاى رسمی و مسابقه‌هاى جدى، برابر میانمار و کره جنوبى.
هرکس هرچه خواست گفت و باز هم در این باره به توجیه یا توضیح واضحات می‌گوید، اما واقعیت زنده است و واقعى: … ما باختیم.
نمی‌گوییم کارى به این بازى‌ها و به این باخت‌ها نداریم که داریم و خیلى هم کار داریم. براى آنکه دیگر نبازیم و براى اینکه هم سربلند و هم برنده از میدان مقدماتى المپیک خارج شویم.
کار استراحت تیم المپیک به درازا کشید. کار بازسازى تیم المپیک طولانى شد و طولانى‌تر شد.
خبرورزشی در پایان افزود: ارز گران است و مخارج اردو زدن و سفر رفتن و با تیم‌هاى دور و نزدیک بازى کردن، سنگین‌تر هم می‌شود. حسابگرانه، باید بهترین تیم را ساخت و حسابگرانه باید به قوى‌ترین تیم بدل شد. قبل از هر چیز، کنکاش کنید که تیم بازنده در جاکارتا، الان کجاست و کى براى تیم شدن جمع می‌شود.

به کانال ورزشی شفقنا بپیوندید

@varzeshishafaqna(اینجا)

انتهای پیام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here