شفقنا ورزشی – مدال طلاى ممتاز بودن و تفاوت داشتن و ماندگار شدن را باید به سینه پهن على دایى زد که زیر بار عظمت کارى که بر‌عهده گرفت و تعهدى که یک لحظه آرامش نگذاشت در این یک سال اخیر، انگار که بزرگترین وزن و سنگین‌ترین وزنه را تحمل کرد!

 بغض دایى که ترکید، تازه فهمیدیم که او زیر چه بارى رفته بود!
اشک دایى که فروریخت، دیدیم که «مردان مرد» هم، چه آسان قرار از دست مى‌دهند و جلودار خویش هم نمى‌توانند باشند!
کارى که «على» انجامش داد، منحصر به خود او بود! همان‌طور که در زلزله بوئین‌زهرا، فقط یک تن، فقط یک مرد و فقط یک بزرگمرد مى‌توانست پا به میدان مردى و مردانگى بگذارد:… غلامرضا تختى و نه هیچ‌کس دیگر! فقط غلامرضا، فقط تختى!
و این بار هم، فقط یک مرد را دیدیم که مردانه، دامن همت به کمر زد و با تمام وجود پا به میدان گذاشت و وارد گود شد!
گوى مردى و کرامت در میان بزرگان بود و چوگان‌بازى مى‌خواست که «عیارى» را، نه که بداند، بلکه بتواند!
على دایى، هم توانست و هم در حد اعلاى توانستن ظاهر شد! عیار مردانه بودن و جوهر وجودى على، ٢۴ بود! من، این را به گواه اشک‌هایش مى‌گویم! من، این را در دانه‌هاى الماس چکیده از چشم‌هایش مى‌گویم!
پرچم خواستن در دست کى‌روش
به تفسیر و تعبیر و قبول یا رد واکنش جواد نکونام، البته که باید پرداخت! جواد را، باید که پایید، او مردى فرداساز است!
کنش یحیى گل‌محمدى که تصمیم به موقعى بود (!) نیز حتماً جاى بحث دارد و محل چند و، چون است! ولى الان، اولویت را باید داد به تیم ملى. به ملى‌پوشان، به جام ملت‌هاى آسیا و به استفاده «نقار» افکن – و نمى‌گوییم نفاق‌افکن- از رسانه‌هاى صاحب صلاحیت در امر فوتبال‌نویسى! بدسلیقگى کامل! براى کى‌روش بلا خریدن!
بگذریم و بپردازیم به تیم ملى و بپردازیم به یکى، دو حرف از حرف‌هاى کارلوس کى‌روش که کارش را خوب بلد است و این «بلدیت ماهرانه» را دارد که از رخدادهاى بد هم، نتیجه‌اى خوب بگیرد!
مثل حرف‌هایى که بعد از بازى ایران- فلسطین گفت و تیم ملى را براى بیشتر جنگیدن و بهتر جنگیدن، تشجیع کرد و اراده‌شان را سلسله جنبان کرد.
کى‌روش، یک زنجیره دلایل واقعى و نه واهى را، مطرح کرد که باعث مى‌شوند حمله به «جام» ملت‌هاى آسیا، دشوارتر شود! کاستى‌هاى دیرینه! کمبودهاى بسیار بزرگ، اما دیده نشده! بى‌تفاوتى‌هاى جاودانه! عادى شدن همه غلط‌ها و همه نادرستى‌ها! عادت کردن و معتاد شدن به، همین است که هست!
خبرورزشی نوشت: البته گاهى مى‌بینیم که کى‌روش هم دارد مثل ما مى‌شود، ولى نه به غلظت ما! این کى‌روش، وقتى سر لج مى‌افتد، وقتى دوباره مرد کارهاى بزرگ و روزهاى بزرگ مى‌شود، مى‌گوید:… من درستش مى‌کنم!… من مى‌روم تا درستش کنم! شماها، نگران نباشید!
کى‌روش، ثروت کى‌روش
* اول این بحث یادآور شدیم که کى‌روش، ناداشته‌هاى ما را درست و کاملاً واقع‌بینانه، ردیف مى‌کند و مى‌شمارد! ولى کى‌روش، از یک اصل غفلت مى‌کند و یکى از اهرم‌هاى امروزى ما را نادیده مى‌گیرد و از قلم مى‌اندازد!

انتهای پیام

sport.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام