شفقنا ورزشی – شنیده‌ها حاکی از مثبت درآمدن تست دوپینگ یک رزمی‌کار است که پس از دو سال برملا شده است.

هر بار که بحث مشکلات مالی، قراردادهای پایین لیگ، دیرکرد وزارت ورزش در پرداخت پاداش تورنمنت‌های مختلف و مسائلی از این دست پیش می‌آید، اگر پای صحبت ورزشکاران بنشینید، بیشتر آنها متفق‌القول روی این موضوع دست می‌گذارند که ورزش کردن شغل آنهاست و کار دیگری برای کسب درآمد ندارند. چه بسا که همین اواخر بحث مسافرکشی کردن سروش احمدی قهرمان تکواندوی جهان هم به سیبل اخبار تبدیل شد و این سوال شکل گرفت که چرا یک قهرمان ورزشی باید برای تامین مایحتاج زندگی‌اش، سراغ این شغل برود.

به همین خاطر گاها شاهد تغییر رشته یا لژیونر شدن بسیاری از ورزشکاران بوده‌ایم. به عنوان مثال والیبالیست‌ها و هندبالیست‌های بسیاری داریم که به خصوص با توجه به اختلاف قیمت ارز و ریال راهی کشورهای دیگر می‌شوند تا از درآمد بهتری برخوردار شوند. یا همچنین در رشته‌های رزمی خواهران منصوریان قهرمانان ووشو جهان به عضویت تیم‌های چینی در لیگ این کشور که مهد ووشو است، در آمده‌اند تا علاوه بر بهره‌مندی از تنه به تنه شدن با چینی‌ها از نظر مالی هم به نفع‌شان باشد. یا بهنام منجزی دیگر ووشوکار ایران که تصمیم به ادامه ورزش در رشته هنرهای رزمی گرفت. همچنین جواد محجوب جودوکار سابق تیم ملی که در زمان ملی‌پوش بودنش به خاطر شرایط نامناسب جودو تصمیم گرفت به کمپ‌های تایلند برود تا او هم وارد رینگ MMA شود که البته محجوب پس از مدتی از این تصمیم منصرف شد و مدتی بعد به کانادا رفت و گویا آنجا مشغول تمرین برای حضور در هنرهای رزمی است. اما گاهی تغییر رشته دلیل دیگری هم داشته است.

دلیلی که زنگ خطر را برای بسیاری از رشته‌ها به صدا درآورد و آنها را تا آستانه حذف از المپیک هم پیش برد. استفاده از برخی مواد نیروزا یا همان دوپینگ، موردی است که نه‌تنها ورزش ایران، بلکه ورزش دنیا با آن مواجه است. به عنوان مثال فدراسیون جهانی وزنه‌برداری که به شدت با این موضوع درگیر بود و خود را در لبه تیغ حذف از المپیک می‌دید، برای کنترل دوپینگ سهمیه‌های کشورهای مختلف برای المپیک توکیو را بر اساس تعداد مثبت دوپینگی که طی سال‌های مشخصی داشتند، کاهش داد. فدراسیون کشتی ایران نیز این راهکار را در نظر گرفته که مسئولیت دوپینگ را به خود کشتی‌گیر واگذار کند. دوپینگ قطعا تجربه تلخی برای ورزشکارها است و گاها هم پیش آمده که آنها اعلام کرده‌اند نقشی در این اتفاق نداشته‌اند و محرومیتی که نصیب‌شان شده، ناعادلانه است. مثل اتفاقی که برای حسین کیهانی قهرمان دوومیدانی بازی‌های آسیایی رخ داد و مثبت شدن تست دوپینگش را به خاطر شرایط طبیعی بدنش و ترشح بیش از اندازه یک ماده عنوان کرد یا سعید علی‌حسینی وزنه‌بردار سابق تیم ملی که بارها عنوان کرد دیگران کاری کردند تا او سال‌های زیادی از دنیای پولاد سرد دور بماند.

اما دوپینگ برای برخی‌ها پایان راه نبوده. به عنوان مثال امیر علی‌اکبری قهرمان سابق کشتی فرنگی وقتی محرومیت مادام‌العمر را پیش روی خود دید، خیلی زود دست به کار شد و با رفتن به MMA خیلی زود تبدیل به یکی از بهترین‌های این رشته شد و با سازمان‌های خوبی هم قرارداد بست. علی‌اکبری آنقدر در رشته جدیدش پیشرفت کرد که با وجود اعلام غیرقانونی بودن این رشته در ایران، خیلی‌ها این مسیر را در پیش گرفتند و او را به عنوان الگو انتخاب کردند اما فعلا به سطح علی‌اکبری نرسیدند. یا همین طور مازیار الهامی که سال ۹۴ نامش جزو لیست محرومان دوپینگ قرار گرفت و مدتی است که در رینگ مبارزه می‌کند. به جز این اما گاهی برخی تست‌های مثبت هم در رشته‌های مختلف در سکوت و بی‌خبری ماند. موضوعی که برخی ورزشکاران در رشته‌های مختلف به آن اعتراض داشتند و منتقد این بودند که چرا شفاف‌سازی در این باره برای همه یکسان نیست. این موضوع در پرطرفدارترین رشته‌ها تا ورزش‌هایی که کم‌تر مورد توجه هستند وجود داشته و چه بسا که هنوز وجود داشته باشد. به عنوان مثال چند سال پیش بعد از خداحافظی ناباورانه یک بازیکن فوتبال، شنیده شد که او به خاطر مثبت شدن تست دوپینگ با محرومیت مواجه شده است اما این موضوع در خفا ماند تا این بازیکن به جای محرومیت، از ورزش خداحافظی کند. هرچند درباره این بازیکن هم این اتفاق پایان راه نبود و او با رفتن به مسیر مربیگری، به کارش در ورزش ادامه داد.

رازی که برملا شده

حالا هم خبرهایی در محافل غیر رسمی منتشر شده که حکایت از اتفاق مشابهی در یکی از ورزش‌های رزمی دارد. طبق شنیده‌ها گویا حدود دو سال پیش تست یکی از رزمی‌کاران در جام جهانی مثبت درآمده است.

اتفاقی که در پرده می‌ماند و اعلام نمی‌شود تا با صلاحدید رییس فدراسیون به خداحافظی این قهرمان پرافتخار منجر شود. ماجرا از این قرار بوده که بعد از مشاهده ماده ممنوعه استانازول در آزمایش این ملی‌پوش با انبوهی از عناوین آسیایی و جهانی رییس فدراسیون به دلیل رابطه خوب با فدراسیون جهانی جلوی انتشار رسمی خبر را می‌گیرد. اما شرایط به گونه‌ای پیش می‌رود که این ورزشکار وادار به خداحافظی در اوج می‌شود و دلیل آن را هم این اعلام می‌کند که هر چه خواسته به دست آورده و وقت این است که سراغ رشته دیگری برود تا از لحاظ مالی هم وضع بهتری پیدا کند! با احتیاط و سیاست کاری فدراسیون چیزی تا اخیرا به بیرون درز نمی‌کند.

این رزمی‌کار هم هم مثل بسیاری دیگر در مسیر ورزش مانده و با رفتن به یک رشته دیگر فعالیت خود را این روزها ادامه می‌دهد. بنابراین خداحافظی ناگهانی برخی قهرمانان همیشه سیری از کسب افتخارات یا مصدومیت نیست بلکه شاید دلایلی داشته باشد که سال‌ها بعد رو شود!

روزنامه گل

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here