شفقنا ورزشی – وینگر جوان تیم فوتبال سپاهان که در ۲ بازی اخیر تیمش موفق به گلزنی شده، در گفتوگویی مفصل به سوالات مختلفی پاسخ داده است.
به گزارش شفقنا ورزشی به نقل از فوتبال ۳۶۰، محمد عسکری در ۱۴ بازی ابتدایی فصل سپاهان روزهای پر فراز و نشیبی را تجربه کرده است. این بازیکن ۱۹ ساله متولد بهبهان که فصل گذشته در فولاد خوزستان به میدان میرفت، با جدایی غیرمنتظره محمدمهدی محبی خیلی زود به ترکیب اصلی رسید و در ۵ بازی ابتدایی فصل بازیکن ثابت سپاهان بود اما باوجود نمایش امیدوارکنندهای که داشت، در گلزنی موفق نبود تا از دیدار برابر تراکتور نیمکتنشین شود.
عسکری در ۵ بازی بعدی لیگ برتر به طور کامل روی نیمکت نشست و سرانجام در حضور تعویضی مقابل آخال در بازی برگشت برابر نماینده ترکمنستان بود که وارد زمین شد و با گل خود صعود طلاییپوشان به دور حذفی لیگ قهرمانان آسیا۲ را تثبیت کرد. این بازیکن در ادامه مقابل مس کرمان در ترکیب اصلی قرار گرفت و موفق شد دومین گل فصل را هم مقابل شاگردان فرزاد حسینخانی به ثمر برساند و تیمش را به مرحله بعدی جام حذفی ببرد.
با این بازیکن ۱۸ ساله درباره مسائل مختلف گپوگفتی داشتهایم که در ادامه میخوانید.
*به سالها قبل برگردیم و کمی برای مخاطبان فوتبال ۳۶۰ از دورانی بگو که فوتبال را شروع کردی و تجربیاتی که از سر گذراندی تا سرانجام در فولاد موفق شدی اولین حضورت در لیگ برتر را تجربه کنی.
من از ۷ سالگی فوتبال بازی کردن را شروع کردم و مشوق اصلی من داییام بود که خودش هم در سطح استان فوتبالیست بود. مسائل فنی را به من میگفت و خودباوری برای پیشرفت در فوتبال را او به من داد. همانجا بود که در مدرسه فوتبال کارم را شروع کردم. سپس در رامشیر تجربه حضور در لیگ نوجوانان کشور را به دست آوردم. بعد از این دوره بود که در تیم «ملیحفاری»، ۲ سال بازی کردم. بعد از ۲ سال برای تیم ملی نوجوانان فراخوان زدند و من هم رفتم و خوب کار کردم. اتفاق بعدی مصدومیت رباط صلیبی یکی از بازیکنان تیم نوجوانان بود و مربیان تیم هم با اینکه پست ما یکی نبود، من را به جای او دعوت کردند.
*در چه پستی بازی میکردی؟
من اول در پست دفاع چپ بازی کردم و بعد جلوتر آمدم و هافبک شدم. در آن دورهای که به تیم نوجوانان رفتم، دستم شکست و نتوانستم به مسابقات کافا بروم ولی کمی بعدتر اتفاق خوبی برایم رخ داد و یکی از مربیانمان به باشگاه فولاد خوزستان رفت و من را هم با خودش به آنجا برد. در همین دوره سرمربی تیم نوجوانان آقای حسین عبدی بود و ما توانستیم مسابقات خوبی برگزار کنیم و حتی به جام جهانی هم صعود کردیم. من در جام جهانی هم گل زدم و هم پاس گل دادم؛ همان مسابقاتی که برزیل را با نتیجه ۳ بر ۲ بردیم. سرمربی فولاد در آن مقطع مارتینس بود و خاطرم هست بعد از بازگشت از جام جهانی از من و چند بازیکن دیگر تیم مثل عرفان درویشعالی، ضرغام سعداوی، علی حسنی و ابوالفضل موردی خواست که به تمرینات تیم بزرگسالان اضافه بشویم. این اتفاقات دقیقا ۴ روز قبل از بازی با استقلال تهران بود. تمرین کردیم و آقای مارتینس از من خوشش آمد. ایشان به باشگاه گفت با او تمدید کنید و برایش کارت بازی بگیرید.
باشگاه گفت باید قرارداد بزرگسالان ببنیدم. یک قرارداد ۴ ساله با مبلغی که زیاد نبود برای من آوردند. در آن زمان الزام به عقد قرارداد ۴ ساله با بازیکنان زیر ۲۰ سال نبود و من گفتم ۲ ساله قرارداد میبندم. انصافا مبلغ زیاد نبود و من انتظار داشتم به عنوان بازیکن آکادمی برخورد بهتری با من بشود. من قرارداد را ۲ ساله امضا کردم و به روز بازی رسیدیم. تا ۲۰ دقیقه قبل از بازی اصلا نمیدانستم در ترکیب هستم و وقتی فهمیدم، واقعا شوکه شدم. فکر میکردم حداکثر ۵ دقیقه بازی میکنم ولی ۸۰ دقیقه بازی کردم. بعد از آقای مارتینس هم آقای آلنعمه مربی شدند و با ملوان بازی داشتیم. من دقیقه ۷۵ به زمین وارد شدم و گل زدم. آن بازی ۱-۱ شد. بازی بعدی هم با سپاهان بود که گل زدم ولی تیم ما شکل خوبی نداشت و روزهای سختی را تجربه کردیم. بازی با سپاهان را هم ۳ بر یک باختیم ولی تا آخر فصل بازی میکردم.
*در دوران حضور یحیی گلمحمدی بود که دیده شدی.
بله ولی مشکلاتی هم وجود داشت. به عنوان مثال هر مربی روش خاص خودش را دارد و کار کردن با مربیان مختلف کار سادهای نیست. من دوست داشتم بازی کنم و با اینکه مقابل نساجی گل هم زدم ولی زیاد فرصت بازی پیدا نمیکردم. البته به من در نیم فصل پیشنهاد تمدید قرارداد داده شد و البته از پرسپولیس و یک باشگاه اماراتی هم پیشنهاد داشتم. اما همانطور که گفتم دوست نداشتم نیمکت بنشینم و میخواستم جایی باشم که بیشتر به چشم بیایم.
فولاد باشگاه بسیار بزرگی است ولی از برخی ابعاد قابل مقایسه با باشگاه سپاهان نیست. وقتی پیشنهاد سپاهان آمد، با بعضی بازیکنان این تیم حرف زدم و همه آنها تشویقم کردند که به اصفهان بیایم. خب همانطور که خودتان میدانید در سپاهان رقبای قویتری در تمام پستها وجود دارد و همین موضوع باعث میشود که به بازیکن بهتری تبدیل بشوی.
*وقتی به سپاهان وارد شدی قرار بود بازیکن جانشین محمدمهدی محبی باشی ولی رقیب اصلی تو به یکباره از تیم جدا شد و تو به ترکیب اصلی رسیدی.
درست است. شاید گزینه اول سمت راست سپاهان محبی بود اما من هم همیشه اعتقاد دارم رقابت اینچنینی باعث پیشرفت هر ۲ بازیکن میشود. محمدمهدی محبی بازیکن جوانی است و وقتی پیشنهاد امارات را دریافت کرد، با خودش فکر کرد شاید دیگر فرصت مشابهی نداشته باشد. البته الان خیلی اوضاع خوبی ندارد ولی امیدوارم هر چه زودتر جایگاه خود را پس بگیرد. به هر حال رفتن به یک تیم جدید نیازمند زمان است. مثلا برای خود من اتفاق افتاد و به اصطلاح موتورم در سپاهان خیلی دیر روشن شد.
*تو در ۵ بازی ابتدایی فصل در ترکیب اصلی قرار داشتی و از بازی تراکتور نیمکتنشین شدی. حتی در ۵ بازی اخیر لیگ برتر اصلا فرصت بازی به دست نیاوردی. محرم از عملکردت ناراضی بود؟
نه واقعا بحث این مسائل نبود. ولی همانطور که گفتم اوضاع برایم سخت شد و موتورم خیلی دور روشن شد. خودم با خودم میگفتم که به هر حال عملکرد من را با محمدمهدی محبی مقایسه میکنند اما من سومین سال حضورم در لیگ برتر را تجربه میکنم. البته بدشانس هم بودم و اگر موقعیتهایی که اول فصل داشتم به گل تبدیل میشدند یا حداقل یکی از آنها گل شده بود، الان ۸-۷ گل زده بودم. بازی با پرسپولیس، الحسین و ملوان فرصتهای خوبی داشتم که متاسفانه از دست دادم. تیم هم شرایط بدی داشت و فشار را بیشتر میکرد.
*سپاهان در ۶ بازی ابتدایی فصل ۴ بازی را واگذار کرد و در ۲ بازی با تساوی از زمین خارج شد.
شاکله تیم سپاهان نسبت به سال گذشته تغییرات زیادی را تجربه کرده است و بازیکنان برای هماهنگی با تفکرات کادر فنی به زمان نیاز داشتند. من خودم مقابل الحسین اولین تجربه آسیاییام را پشت سر گذاشتم. شک نکنید ما روز به روز بهتر میشویم و الان مدتهاست هیچ باختی ندادهایم.
*شرایط برای تو وقتی سختتر شد که از ترکیب خارج شدی و از طرف دیگر سپاهان با چند پیروزی از بحران خارج گردید. البته که عملکرد ضعیف مهاجمان تیم همچنان ادامه دارد. این دوره برای خودت چطور سپری شد؟ در آن مقطع چه حسی داشتی؟
با خودم حرف میزدم و میگفتم چرا به چیزهایی که اول فصل فکر میکردم، برایم اتفاق نمیافتند! من اول فصل بد کار نکردم. واقعا این سوال آزاردهندهای برایم بود که چرا شرایط اینطور پیش میرود. از سوی دیگر البته از نتیجه گرفتن تیم خوشحال بودم و پس از بازی برابر آخال هم گفتم که چه ۱۰ دقیقه بازی کنم، چه یک دقیقه، چه ۱۰۰ دقیقه، اول به فکر خوب بازی کردن هستم و بعد به فکر گل زدن. اول باید تیم نتیجه بگیرد و بعد عملکرد بازیکن مورد توجه قرار دارد.
*سرانجام پس از چند هفته طلسم گلزنی را شکستی و گل بسیار مهمی به آخال زدی که باعث شد اما و اگرهای صعود از بین برود.
حس خیلی خوبی داشتم ولی آن گل خیلی به من نچسبید. چون منجر به برد نشد. البته خوشحالی نسبیای از کمک به تیمم داشتم ولی اگر ۲ گل میزدم که فوقالعاده میشد.
*در بازی با مس کرمان بعد از ۸ بازی وارد زمین شدی و گل زدی. به نظر اوضاع برای تو در حال تغییر است.
بازی با مس کرمان بسیار سخت و چمن افتضاح بود. بازیکنان ایرانی که لژیونر میشوند، فقط چند ماه زمان نیاز دارند تا با شرایط آشنا شوند چون اینجا زمینها همه چالهچوله دارد. مس کرمان ۱۰ نفره شده بود ولی جام حذفی شرایط خاص خود را دارد و نباید ریسک کرد. ما تصمیم گرفتیم یک بازی منطقی ارائه بدهیم و بازی را مدیریت کنیم. ما میخواستیم گل بزنیم ولی بیشتر دنبال مدیریت بازی بودیم تا وقتی فرصت ایجاد شد به سمت دروازه حریف برویم.
*اتفاقی که برای آریا شفیعدوست رخ داد شاید باعث بازگشت تو به ترکیب اصلی بشود.
اول از هر چیزی که واقعا همه برای آریا ناراحتیم. امیدوارم با قدرت و بهتر از قبل برگردد. درباره بازی کردن هم همه چیز بستگی به نظر کادر فنی دارد. کادر فنی هر چیزی بخواهد، انجام میدهم؛ چه بازی در پست تخصصی و چه پست غیرتخصصی.
*در کدام پست راحتتر هستی؟
من در هر ۲ پست وینگر چپ و راست راحت هستم.
*به نظر میرسد در بازی با الحسین به ترکیب اصلی بازمیگردی.
واقعا بازی بسیار سختی داریم. در حال آماده کردن خودمان هستیم تا این مسابقه را ببریم.
*تو سابقه کار کردن با یحیی گلمحمدی و محرم نویدکیا را داری. ارزیابیات از این ۲ مربی چگونه است؟
کار کردن با ۲ مربی بزرگ ایران برای من افتخار است. سال گذشته چیزهای زیادی از یحیی گلمحمدی یاد گرفتم و امسال هم خوشبختانه فرصت کار کردن با آقای نویدکیا را پیدا کردهام که آزادی عمل بالایی به بازیکن میدهد. این نکته بسیار مهمی است. واقعا چیزهای زیادی از ابتدای فصل از ایشان یاد گرفتهام و بیشک چیزهای بیشتری هم یاد خواهم گرفت. امیدوارم بتوانیم در پایان فصل به نتایج خوبی برسیم و دل هوادارانمان را شاد کنیم.
