شفقنا – چرا برای خداداد عزیزی خود تنظیمی کلامی مفهومی ندارد و حتی بعد از انتقادها بازهم بران تاکید میکند؟
در چند روزگذشته انتقادهای بسیاری نسبت به کلام خداداد عزیزی در برنامه فوتبال برتر در رسانه ها صورت گرفت و در فضای مجازی بارها وبارها کلیپ فحش های وی بازنشر شد و مورد هجمه قرار گرفت اما در مصاحبه مجدد با ایشان، وی از عملکرد خود دفاع کرد و گفت: همان کلامی که شما در خانه به کار میبرد من در پخش زنده استفاده کردم.
اما چرا عمل خداداد برایش قبیح نیست و از آن دفاع میکند؟ این برای اولین بار نیست که رفتار خداداد در صداو سیما مورد انتقاد قرار میگرد وقبلا رفتارهایی داشته است که بشدت وایرال شده و مورد انتقاد قرار گرفته است اما مجدد به برنامه های زنده دعوت شده ، مگر برای وایرال سازی دعوت میشود که توبیخ نمیشود و عملی که توبیخ نشود و حتی بنوعی تشویق شود از منظر عمل کننده دیگر قبیح بنظر نمی اید.
در واقع، رفتار خداداد عزیزی میتواند در چارچوب تأثیرات اجتماعی و رسانهای تبیین شود. هنگامی که رفتارهای غیرمتعارف یا حتی غیرعفیف به طور مکرر در رسانهها نمایش داده میشود و این رفتارها نه تنها محکوم نمیشوند، بلکه در مواردی مورد تایید یا دعوت مجدد قرار میگیرند، فرد ممکن است آن رفتار را طبیعی و پذیرفتهشده در نظر بگیرد. این چرخه مثبت از توجه رسانهای و تایید غیررسمی، باعث میشود که فرد آن را بهعنوان یک هنجار اجتماعی جدید بپذیرد. خداداد عزیزی نیز ممکن است رفتارهای خود را در همین راستا ببیند و بهدلیل تداوم حضور در برنامههای زنده و عدم توبیخ جدی، احساس کند که این نوع کلام دیگر قبیح نیست.
همچنین، افراد به طور ناخودآگاه رفتارهای خود را با هویت و باورهای شخصیشان تطبیق میدهند. خداداد عزیزی ممکن است رفتارهای خود را بخشی از هویت شخصیاش ببیند و این رفتارها را بیانگر صداقت و بیپرده بودن خود در رسانهها تلقی کند. در این صورت، انتقادها و هجمههای رسانهای به هیچوجه نمیتوانند او را از اعتقاد به درستی رفتارهایش منصرف کنند، زیرا او این کلام را بهعنوان یک نوع بیان آزاد و بیپرده در نظر میگیرد. در نهایت، زمانی که رسانهها او را دوباره دعوت میکنند و به رفتارهایش پرداخته میشود، این خود میتواند تأیید ضمنی از پذیرش چنین رفتاری در جامعه رسانهای باشد.
با این حال، باید یادآوری کرد که خداداد عزیزی به عنوان یک بازیکن بزرگ تاریخ فوتبال ایران شناخته میشود، اما این دلیل نمیشود که در همه زمینهها هم باید الگوی جامعه باشد. بزرگ بودن در عرصهای خاص، مانند فوتبال، لزوماً به معنای برتری در سایر زمینهها یا پذیرفته شدن رفتارهای مشابه در رسانهها و اجتماع نیست. بنابراین، رفتارهای او باید با توجه به هنجارهای اجتماعی و فرهنگی جامعه و رسانهها مورد ارزیابی و نقد قرار گیرد.
