شفقنا ورزشی_ فصل برای پرسپولیس شبیه یک فیلم پرهیجان بوده؛ از بحران و تغییر کادرفنی تا بازگشت امید با حضور دوباره اوسمار، صدرنشینی مقتدرانه و حالا افتی غیرمنتظره که تیم را با یک بازی بیشتر تا رتبه پنجم پایین کشانده است. اما فاصله تنها ۲ امتیاز با صدر جدول نشان میدهد هنوز همهچیز تمام نشده و ۹ فینال سرنوشتساز پیشروی سرخهاست.
به گزارش شفقنا ورزشی، بازگشت پرسپولیس به روزهای امیدوارکننده بعد از جدایی هاشمیان، با حضور دوباره اوسمار ویرا شکل گرفت؛ مربیای که با شناخت قبلی از تیم توانست در مدت کوتاهی ساختار ذهنی و فنی سرخها را ترمیم کند. پرسپولیس نهتنها نتایج خوبی گرفت، بلکه دوباره به صدر جدول لیگ رسید و بسیاری تصور کردند تیم در مسیر قهرمانی قرار گرفته است.
اما فوتبال همیشه مطابق پیشبینیها جلو نمیرود. در ۶ بازی اخیر، ۴ شکست تلخ، معادلات را بهکلی تغییر داد. تیمی که زمانی با انسجام دفاعی شناخته میشد، حالا در همان نقطه قوت سابق دچار تزلزل شده است. خط دفاعی که سالها ستون موفقیتهای پرسپولیس بود، این روزها زیر فشار انتقادات قرار دارد؛ اشتباهات فردی، کاهش تمرکز در دقایق پایانی و ناهماهنگیهای تاکتیکی باعث شده تیم گلهای حساسی دریافت کند.
در نیمفصل دوم، جذب ایگور سرگیف بهعنوان تقویت خط حمله، حرکتی مثبت ارزیابی شد. این مهاجم ازبک در چند بازی اخیر ۲ گل به ثمر رسانده و نشانههایی از تواناییهای فردیاش را نشان داده است؛ اما افت کلی تیم باعث شده تأثیر این گلها در نتایج نهایی چندان پررنگ نباشد. وقتی تیم از نظر روانی و تاکتیکی دچار افت میشود، حتی عملکرد قابل قبول یک مهاجم هم نمیتواند به تنهایی روند را تغییر دهد.
فضای مدیریتی باشگاه نیز وارد مرحلهای جدیتر شده است. مدیرعامل پرسپولیس با صدور دستور کسر ۲۰ درصد از قرارداد بازیکنان و کادر فنی، پیام روشنی درباره لزوم مسئولیتپذیری ارسال کرد. در اقدامی قابل توجه، او بهصورت داوطلبانه ۳۰ درصد از قرارداد خود را کاهش داد؛ حرکتی که در فوتبال ایران کمتر دیده میشود و از نظر نمادین اهمیت زیادی دارد. این اقدام میتواند در بازسازی روحیه تیم و ایجاد حس همدلی مؤثر باشد، البته اگر در زمین مسابقه نیز واکنش متناسبی دیده شود.
با وجود سقوط تا رتبه پنجم و داشتن یک بازی بیشتر نسبت به رقبا، فاصله تنها ۲ امتیازی با صدر جدول نشان میدهد رقابت هنوز کاملاً پابرجاست. لیگ در هفتههای پایانی معمولاً به میدان آزمون شخصیت تیمها تبدیل میشود؛ جایی که تمرکز، ثبات ذهنی و مدیریت فشار اهمیت بیشتری از زیبایی بازی دارد.
۹ مسابقه باقیمانده برای پرسپولیس، ۹ فینال واقعی است. هر لغزش میتواند فاصله را بیشتر کند و هر پیروزی میتواند تیم را دوباره به صدر بازگرداند. تجربه سالهای گذشته نشان داده این تیم در مقاطع حساس توانایی بازگشت دارد؛ اما شرط اول، ترمیم خط دفاع، بازگشت اعتمادبهنفس و ایجاد تعادل میان حمله و دفاع است.
پرسپولیس اکنون در نقطهای ایستاده که باید تصمیم بگیرد: ادامه روند فرسایشی یا آغاز یک احیای دوباره. قهرمانی هنوز در دسترس است، اما فقط برای تیمی که در این ۹ بازی آینده، هر مسابقه را با ذهنیت یک فینال واقعی آغاز کند.
