شفقنا ورزشی- سرخپوشان پایتخت نتوانستهاند در دو فصل اخیر نتایج مطلوب گذشته خود را تکرار کنند.
رضا حاتمی- در حالی که فصل جاری لیگ برتر ایران با هیجان و رقابت فشردهای همراه است، تیم پرسپولیس، یکی از پرافتخارترین باشگاههای فوتبال کشور، با چالشهای جدی روبرو شده و عملکردی پایینتر از انتظارات را به نمایش گذاشته است. سرخپوشان پایتخت که در سالهای اخیر عادت به قهرمانی و حضور قدرتمند در آسیا داشتند، اکنون با شکستهای سریالی و از دست دادن امتیازات کلیدی، در جدول ردهبندی عقب افتادهاند. کارشناسان و هواداران دلایل متعددی برای این افت را برشمردهاند، اما سه عامل اصلی بیش از همه برجسته به نظر میرسد: عدم ثبات فنی، عدم تغییر نسل در ترکیب تیم و عدم جایگزینی مناسب ستارههای جدا شده. در این گزارش، به بررسی این عوامل میپردازیم و نگاهی به اقدامات اخیر مدیران باشگاه برای خروج از بحران میاندازیم.
عامل اول: عدم ثبات فنی، پاشنه آشیل سرخها
یکی از اصلیترین دلایل افت پرسپولیس در فصول اخیر، نوسانات فنی و عدم ثبات در کادر فنی بوده است. تغییرات مکرر در نیمکت مربیگری و عدم برنامهریزی بلندمدت، تیم را از هماهنگی لازم دور کرده است. برای مثال، در فصل گذشته، پرسپولیس با بدنسازی سنگین و عدم هماهنگی بازیکنان جدید روبرو بود که منجر به نتایج ضعیف شد. این فصل نیز، ضعف در خط دفاع و ناتوانی در خلق موقعیتهای گلزنی، نشاندهنده نبود برنامه منسجم از سوی کادر فنی است. کارشناسان معتقدند که فشار هواداران و رسانهها نیز این مشکلات را تشدید کرده و تیم را در بازیهای حساس از تمرکز خارج میکند. در واقع، پرسپولیس در دیدارهای اخیر، روی ضربات ایستگاهی آسیبپذیر نشان داده و هافبکها نتوانستهاند مهاجمان را به خوبی تغذیه کنند، که این مسئله مستقیماً به عدم ثبات فنی برمیگردد.
عامل دوم: عدم تغییر نسل، سایه ستارههای رو به افول
پرسپولیس با میانگین سنی بالای بازیکنان کلیدی خود دست و پنجه نرم میکند. اکثر ستارههای تیم بالای ۳۰ سال سن دارند و از روزهای اوجشان فاصله گرفتهاند. این عدم تغییر نسل، تیم را از انرژی و سرعت لازم محروم کرده است. در حالی که رقبایی مانند استقلال و سپاهان و تراکتور بازیکنان جوان، پویایی بیشتری نشان میدهند، پرسپولیس همچنان به نسل قدیمی متکی است. این مسئله نه تنها باعث افت فیزیکی بازیکنان شده، بلکه خلاقیت و استقامت تیم را نیز کاهش داده است. تغییرات زیاد در ترکیب تیمها، از جمله پرسپولیس، منجر به عدم هماهنگی شده و کارشناسان تأکید دارند که تیمهایی با ثبات بیشتر، عملکرد بهتری دارند. نتیجه این سیاست، افت محسوس در عملکرد کلی تیم بوده، به طوری که پرسپولیس در فصل جاری حتی شانس کسب سهمیه آسیا را از دست داده و رکورد حضور متوالی در رقابتهای قارهای را شکسته است.
عامل سوم: عدم جایگزینی ستارهها، خلأیی که پر نمیشود
جدایی بازیکنان کلیدی بدون جذب جایگزینهای مناسب، ضربه مهلکی به پرسپولیس زده است. برای نمونه، مهدی ترابی، یکی از خلاقترین هافبکهای تیم، جدا شده اما بازیکنی در سطح او جذب نشده و این خلأ در میانه میدان کاملاً احساس میشود. همچنین، دانیال اسماعیلیفر از دفاع راست رفته و پرسپولیس همچنان در این پست با مشکلات جدی روبرو است. علاوه بر این، جدایی ستارههایی مانند عبدالکریم حسن و حتی اوسمار در فصلهای گذشته، ستون تیم را لرزان کرده است. این ناکامی در نقل و انتقالات، تیم را از تعادل لازم خارج کرده و منجر به شکستهای سنگین، مانند آنچه در دیدارهای آسیایی یا لیگ دیدهایم، شده است. هافبکها نتوانستهاند توپ را به درستی جابجا کنند و موقعیتسازی ضعیف بوده، که بخشی از آن به عدم جایگزینی مناسب برمیگردد.
گامهای اصلاحی مدیران: تمدید با اوسمار و تمرکز روی نقل و انتقالات
با این حال، مدیران پرسپولیس بیکار ننشستهاند و در تلاش برای خروج از بحران هستند. در اولین گام، قرارداد اوسمار لوس ویرا، مربی برزیلی موفق فصلهای گذشته، تمدید شده تا کادر فنی به ثبات برسد. این اقدام، که با استقبال کارشناسان روبرو شده، میتواند عامل اول افت را برطرف کند و تیم را به سمت برنامهریزی بلندمدت سوق دهد. همچنین، طبق صحبتهای مدیران باشگاه، کار نقل و انتقالات قبل از پایان فصل آغاز میشود تا با همکاری اوسمار، سیاستگذاری برای فصل بعد انجام گیرد. تمرکز روی جذب بازیکنان جوان و جایگزینهای مناسب برای ستارههای جدا شده، میتواند مشکلات تغییر نسل و خلأ بازیکنان را حل کند. اگر این برنامهها به درستی اجرا شوند، پرسپولیس میتواند به روزهای اوج بازگردد و دوباره مدعی قهرمانی شود.در نهایت، افت پرسپولیس نتیجه ترکیبی از عوامل داخلی و مدیریتی است، اما با اقدامات اخیر، امید به بازگشت سرخها زنده شده است. هواداران انتظار دارند در هفتههای باقیمانده، نشانههایی از بهبود را ببینند تا فصل آینده، پرسپولیس دوباره به عنوان یک قدرت بلامنازع ظاهر شود.
