3affa202bde1d6c948bed221ba19962635dad6ef

ورزشکاران اینبار به صراحت از دوپینگ و مصرف مشروبات الکلی می گویند، آقایانِ مسئول سکوت کرده اند و برخی رسانه های زرد هم بیش از هر زمان دیگری می فروشند.

به گزارش خبرنگار شفقنا ورزشی، فوتبال ایران این روزها مبتلا به مسائلی شده که جز لطمه و سیاهی چیزی برای آن ندارد. از صحبت های نامستند در خصوص مصرف مشروبات الکلی گرفته، استفاده از ترامادول، دوپینگ و رسوایی های اخلاقی که ثمری جز به منجلاب فرستادن فوتبال ندارد. نه منشا این صحبت ها معلوم است و نه در صورت صحت و کذب آن مراجع ذی صلاح تدابیری را برای برخورد با مسببان این عمل و یا گویندگان این مسئله در پی می گیرند.

طی چند روز گذشته باز هم شاید جملاتی تند و آسیب زا به فوتبال ایران بودیم، از دوپینگ پنج باره خداداد گرفته تا صحبت های هاشمی نسب درباره مصرف مشروبات الکلی در فوتبال ایران…آخرین شاهکار نیز مربوط به رسوایی اخلاقی یک بازیکن لیگ برتری بود.

صحبت های خداداد به نوعی و دو موضوع عنوان شده بعدی نیز به نحوی دیگر قابل بررسی است. اتفاقاتی که به هیچ وجه برای فوتبال ایران خوشایند نبوده ونیست. مباحث عنوان شده در مورد اعتراف خداداد قابل پیگیری است و به نوعی قابل اثبات، اما چرا به مسئولان به راحتی از کنار صحبت های این بازیکن گذر کرده اند و در مورد حرف های سنگین و تاسف بار هاشمی نسب در خصوص مصرف مشروبات الکلی توسط فوتبالیست ها تا این حد موضع سکوت گرفته اند. آخرین جنجال هم که مربوط به رسوایی اخلاقی بازیکن لیگ برتری است که در حد تیتر یک برخی رسانه ها باقی ماند.

 تفاوت خداداد با لانس آرمسترانگ و شاراپووا

لانس آرمسترانگ دوچرخه‌سوار مشهور آمریکایی‌ست که در سال ۱۹۹۷ به تیم ملی دوچرخه سواری آمریکا پیوست و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ عنوان قهرمانی مسابقات تور دو فرانس را از آن خود کرد اما تمامی این عناوین پس از گزارش آژانس مبارزه با دوپینگ آمریکا از وی پس گرفته شد و از شرکت در تمام مسابقات رسمی دوچرخه‌سواری برای همیشه محروم گردید.

تنیس‌باز مشهور روس و دارنده ۵ عنوان قهرمانی مسابقات گرند اسلم تنیس جهان است که در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۰۵ رتبهٔ اول بین تنیس‌بازان زن دنیا را کسب کرد. شاراپووا در روز دوشنبه ۱۷ اسفندماه ۱۳۹۴ طی یک کنفرانس خبری از مثبت بودن آزمایش دوپینگش در مسابقات گرنداسلم ملبورن در ژانویه ۲۰۱۶ پرده برداشت.

شاراپووا  از ماده‌ای به نام ملدونیوم استفاده کرده بود که تا ژانویه ۲۰۱۶ جز مواد ممنوعه نبوده و مطابق اظهاراتش، وی از این موضوع بی خبر بوده است. این موضوع برای او تبعات مالی سنگینی داشت و بسیاری از حامیان مالی از همکاری با او انصراف دادند. آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام کرد دست کم طی پنج نامه کتبی در مورد ممنوعیت استفاده از این ماده از ابتدای سال ۲۰۱۶ میلادی، به خانم شاراپووا هشدار داده بوده ولی این قهرمان روس اخطارها را جدی نگرفته است. نکته مهم محرومیت وی از دنیای تنیس تا اطلاع ثانوی است.

اما با یک بررسی ساده ببینم در مورد بازیکنی همچون خداداد عزیزی که خاطرات بخشی از فوتبال ایران را به خود اختصاص داده چه اتفاقی می افتد. عزیزی چند روز قبل اعلام کرد در دوران فوتبالی اش پنج بار دوپینگ کرده است؛ ” در زمان حضورم در راه آهن و به دلیل کمردرد، کادرپزشکی و فنی این تیم در 5 دیدار او را مجبور به تزریق کورتون کرده اند که جزو داروهای ممنوعه و دوپینگ محسوب می شد. در دوران بازیگری حتی قرص و ویتامین هم استفاده نمی کردم اما زمانی که در راه آهن بودم به دلیل کمردرد آقایان مرا مجبور به استفاده از این مواد کردند. مجبورم کردند به خاطر کمردردم در پنج بازی متوالی آمپول کورتون تزریق کنم که جزو لیست داروهای ممنوعه بود.

 صحبت های غیرمستند و تکان دهنده هاشمی نسب در خصوص مصرف مشروبات الکلی

ستاره سابق تیم های استقلال و پرسپولیس می گوید که برخی بازیکنان بدتر از مشروبات الکلی در فوتبال ایران مصرف می کنند. سال ۸۵ که در ابومسلم بازی می کردم شنیدم بعضی از بازیکنان در داروخانه ها دنبال ترامادول می گردند، الان که چیزهای عجیب تر آمده با اسم های قشنگ تر!

هاشمی نسب همچنین از مدیرعاملی می گوید که برای آزاد کردن بازیکن مشکل دارش دست به همه کار می زد تا تیمش نبازد. اگر بازیکنی که این کارها را می کند عکس و اسمش چاپ شود ، درس عبرتی می شود برای بقیه. این اصلا ریختن آبروی کسی نیست ، کمک کردن به آنهاست… یعنی از قیافه بازیکنی که نمی تواند دو قدم بردارد نمی شود فهمید چکار کرده؟

هاشمی نسب که حسابی از وضعیت حاکم بر فوتبال ایران شاکی است از خانواده ها می خواهد جوانهایشان را تنها به تهران نفرستند!

در مصاحبه‌ای که هاشمی نسب انجام داده از علاقه برخی از فوتبالیست‌ها به مصرفِ مشروبات الکی یا مواد مخدر می گوید. شاید در نگاه اول جمله‌هایی شبیه به این شگفت‌آور و غیرواقعی به نظر برسند اما همه آن‌هایی که از نزدیک با فضای فوتبال ایران سر و کار دارند، به خوبی می‌دانند که گروهی از فوتبالیست‌های وطنی چطور با افتادن در دام مصرف این مواد، خودشان و آینده‌شان را دریبل زده‌اند. مقصر اصلی تلخکامی قرار گرفتن ستاره‌ها در این مسیر، باشگاه‌های فوتبال ایران هستند. اگر در اروپا، یک باشگاه حتی در تعطیلات نیز به بازیکنان‌اش نظارت می‌کند و مراقب رفتار حرفه‌ای آن‌هاست، در ایران بازیکن‌ها به جز زمان تمرین و بازی، آزادانه در اختیار خودشان هستند و این اجازه را دارند که هر رفتاری انجام بدهند و مورد مواخذه قرار نگیرند.

متاسفانه بحث خیلی فراتر از مشروبات الکی و این چیزهاست. اتفاق هایی دارد در این فوتبال می افتد که مشروب خواری جلوی آنها چیزی نیست. نمی خواهم خیلی درباره اش حرف بزنم ولی متاسفانه اتفاق های بدتر از این می افتد.

 چیزهایی بدتر از مشروب در فوتبال ایران مصرف می شود. چیزهایی که برای یک آدم معمولی زنگ خطر و زنگ مرگ را به صدا در می آورد، چه رسد به ورزشکاران ولی متاسفانه فوتبالیست های ما خیلی راحت از این چیزها استفاده می کنند. نباید خودشان را و ما را گول بزنند. عین کبک هم سرشان را زیر برف کرده اند. باید با این اتفاقات مبارزه شود.

هاشمی نسب در این خصوص می گوید: “ببیند شما به قیافه مهدی هاشمی نسب شک دارید؟ دو تا آزمایش از او بگیرید و حتی مطبوعاتی اش کنید. به خدا این شکلی به فوتبال ایران و به این جوانان و خانواده هایشان کمک کرده اید. باید چنین کاری کنید که درس عبرت شود برای دیگر بازیکنان. همه اش می گوئیم وای با آبروی کسی بازی نکنیم ولی به خدا این شکلی ما بازیکن را نابود می کنیم. متاسفانه زیاد از این موارد هست. بازیکن ما شب نشینی می کند، او را می گیرند بعد مدیرعامل برای آزاد کردنش سر و دست می شکند. طرف از هر کانالی دارد استفاده می کند تا بازیکنش آزاد شود، چرا؟ چون به او نیاز دارد و می ترسد تیمش ببازد. بعد وقتی برای آن بازیکن اتفاقی می افتدمی گوید ما که هشدار داده بودیم! مشکل زیاد است. یکی دو تا نیست. دلال را بگیری، پای مربی وسط می آید، مربی را بگیری، پای زد و بند وسط می آید. البته من منظورم به همه مربیان نیست، عده محدودی. نمی دانم فلان را بگیری، پای یکسری داور وسط می آید. اینجا هم تاکید می کنم نه همه داوران، عده محدودی. متاسفانه این مشکلات هست. بعضی ها هم که برای بزرگان فوتبال ما ابو عطا می خوانند. چه بگویم والا.

سکوت تلخ مسئولان و جولان برخی رسانه های زرد

معلوم نیست چرا مسئولان کمیته های اخلاق و کمیته های انضباطی در چنین مواقعی سکوت کرده و مسائل پشت پرده را دنبال نمی کنند. در این بین هم جولانگاهی برای برخی رسانه های زرد شده تا بیش از بیش گیشه را پر کنند و بیش از هر زمان دیگری بفروشند. درست زمانی که مسئولان نهادهای اخلاقی باید عملکرد مثبت خود را نشان دهند و به مسائلی که مصداق بارز فساد در فوتبال است ورود کنند ساکت می نشینند و از دور نظاره گر هستند. در این بین نیز برخی رسانه ها تنها برای فروش بیشتر مسائلی را مطرح می کنند و پس از فروش خود دیگر به پیگیری مسئله بهایی نمی دهند.

 

انتهای پیام